تو اگر میدانستی که چه زخمی دارد خنجر از دست عزیزان خوردن... از من خسته نمی پرسیدی که چرا تنهایی؟؟؟
حالیا مصلحت عشق در ان میبینم که کشم رخت به میخانه و بر ...
نمیگویم فراموشش مکن
گاهی به یاد آور رفیقی را که میدانی
نخواهی رفت از یادش
.
.
.
مجید
همیشه دلـــــــــــــــــــت شــــــــــــــــــاد و لبــــــــــــــــــت خندان بـــــــــــــــــــــاد.
دل من باز گريست
قلب من باز ترک خورد و شکست
باز هنگام سفر بود
و من از چشمانت ميخواندم
که به آسانی از اين شهر سفر خواهی کرد
و از اين عشق گذر خواهی کرد
و نخواهی فهميد
در اين باغ پر ا زعشق پاييز است
ما آن پاک دلانیم که به کس کینه نداریم...یک شهرپرازدشمن و یک دوست نداریم:
LLLL
کودکی به کوچه باغی گذران
ذغالی در دست
روی دیوار ,دوان, دستش راست
خط کشید و رفت
هر رهگذر خطی
خط خطی ها در هم
شده نقشی مبهم
تو ذغالی بردار
روی دیوار بکش
نقش خوبی و بدی
از درون دل خویش
من همیشه آتشم
آتش سوخته و جا مانده
که تو نقشی ز دل خود ز وجود من خسته بکشی
منتظر دیوارم
روی دیوار بکش جان مرا
.
.
.
چقدر وحشتناكه كه هيچكس دلش براي من تنگ نشد
هيچكس نپرسيد كجايي؟
حتي اونايي كه خيلي دم از معرفت مي زدند!!!!
ياد حرف همسايه افتادم كه يک بار بهم گفته بود ...
به سايه ها دل نبند!...... راست گفت....
یادداشتهای سوخته ام را...
به همراه تمام نا گفته هایم...
در بطری نهاده.....
به دست امواج دریا سپردم...
سالها گذشت و من...
در انتظار اینکه پیغامی از تو نرسید..
مایوسانه از امواج دریا نیز..
دل بریدم...
اما حیف.....
بعد از مرگ تو فهمیدم...
تقصیر تو نبود...
گناه از دریا نیز نبود...
تقصیر من بود...
در بطری باز مانده بود....
The best of friend
When friendship undergo a test
It’s often found old friends are best
The best of friend can change a frown
Into a smile when you feel down
The best friend will understand
Your little trials and lend a hand
The best of friend will always share
Your secret dreams because they care.
The best of friends, worth more than gold,
Give all the love a heart can hold
مداد من میشوی با تو بی غلط ترین دیکته را خواهم نوشت...
انگشتانم تشنه در آغوش کشیدن تنگ مدادی هستند...
تا شعرهای ناگفته ی فصلهای دراز را بنویسند!!!
فصلهاست که شعری ننوشته ام ...
